Kule włosowe
Szorstki język kota, pokryty haczykowatymi brodawkami działa niczym szczotka rozczesując sierść i usuwając luźne włosy. Większość włosów, które wypadły, jest przez kota połykana. Połknięte włosy mogą kumulować się w przełyku i żołądku tworząc zwarte kule włosowe, co powoduje zaburzenia pracy układu pokarmowego…
Zdrowa i lśniąca sierść przez cały rok
U kotów poddanych działaniu naturalnego światła, linienie występuje cyklicznie: w naszym klimacie okres największej utraty włosa przypada na początek lata, a najmniejszej na początku zimy. Dzięki temu, w czasie niskich temperatur okrywa włosowa kota jest odpowiednio gęsta, latem natomiast znacznie lżejsza. W ciągu całego roku krótkowłosy kot o masie 4 kg traci co najmniej 100g sierści.
Koty przebywające wyłącznie w domu
poddane są działaniu sztucznego światła oraz stałej temperatury przez cały rok. Dlatego proces linienia jest jednostajny i trwa cały rok. Aż 30% czasu czuwania zwierzęta te spędzają na wylizywaniu sierści. Zachowania związane z pielęgnacją sierści pełnią kilka ważnych funkcji:
- termoregulacyjną: odświeżają i nawilżają sierść
- uspokajającą: obniżają sierść
- higieniczną: usuwają zabrudzenia i luźne włosy.
Konsekwencje wylizywania sierści
Połknięte włosy mogą kumulować się w przełyku i żołądku tworząc zwarte kule włosowe, co powoduje zaburzenia pracy układu
pokarmowego. Ryzyko to jest bardzo zróżnicowane osobniczo: niektóre koty są bardziej narażone na powstawanie kul włosowych niż inne w związku z obecnością zachyłków w przewodzie pokarmowym zatrzymujących włosy.
W pewnych przypadkach zdarza się, że kule włosowe nagromadzone w masie kałowej w okrężnicy poważnie
utrudniają wypróżnienie, doprowadzając nawet do całkowitego zatrzymania pasażu jelitowego czyli tzw. niedrożności jelit.
Powstałe kule włosowe mogą być usuwane w dwojaki sposób:
- poprzez wymioty, jako tzw. trichobezoary
- wraz z kałem, czyli przemieszczane przez cały przewód pokarmowy, co często powoduje zaparcia lub biegunki.
Czynniki sprzyjające powstawaniu kul włosowych
Zjawisko powstawania kul włosowych jest szczególnie nasilone u kotów o długiej sierści, zwłaszcza w okresie linienia (wiosna i jesień). Obecność poplątanych, spilśnionych włosów („kołtuny”), podobnie jak inwazje pasożytów skórnych (np. pchły), zwiększają intensywność wylizywania sierści u kotów, przez co wzrasta ryzyko powstawania kul włosowych.
U kotów przebywających wyłącznie w domu ryzyko powstawania się kul włosowych jest wyższe, ponieważ koty wychodzące na zewnątrz mają możliwość spontanicznego zjadania pewnych gatunków roślin zielnych, co pobudza wydalanie połkniętych włosów.
Koty w starszym wieku z powodu spowolnionego pasażu jelitowego są bardziej podatne na zaparcia.
