Karta z Encyklopedii

Typowy "pies z St. John" najczęściej miał czarną sierść, smukłe kończyny i szeroką pierś, wielkością nieco przewyższał pointera.

Labrador retriever

Uważa się, iż pochodzący z Kanady labrador retriever wywodzi się od psa świętego Jana, ukształtowanego w Nowej Finlandii, w XVIII wieku.

Na początku XIX wieku psy świętego Jana trafiły drogą handlową do Anglii i były tam krzyżowane z innymi miejscowymi rasami, między innymi z europejskimi pointerami. Dało to początek dzisiejszym labradorom - dlatego też, pomimo, iż „materiał hodowlany” został przywieziony z Kanady, to właśnie Anglia stała się krajem ukształtowania labrador retrievera. Tę nazwę nadał rasie w 1887 jej wielki miłośnik, lord Malmesbury. 7 lipca 1903 rasa labrador retriever została oficjalnie uznana przez brytyjski Kennel Club.

Charakter - predyspozycje

Ten najbardziej znany wśród aporterów zawdzięcza swoją popularność zrównoważonej osobowości oraz przyjaznemu usposobieniu. Bezgranicznie oddany swojemu właścicielowi jest doskonałym partnerem człowieka w pracy i jego najlepszym przyjacielem "po godzinach".

Wykorzystywany w przeszłości jako pies myśliwski do aportowania zarówno z lądu, jak iż wody charakteryzuje się grubą skórą oraz sztywną "nieprzemakalną" sierścią. Doskonale czuje się w wodzie, nawet w niskich temperaturach.
Ze względy na dobry węch bierze również udział w polowaniach jako pies tropiący na śladzie, a bardzo dokładna pamięć wzrokowa pozwala mu na odtworzenie nawet kliku miejsc, w których upadły zestrzelone ptaki (marking).

Wszechstronny labrador retriever sprawdza się jako pies pracujący w trudnych warunkach lawiniska czy gruzowiska, ale potrafi też być delikatnym "terapeutą", gdy pracuje z dziećmi, czy osobami niepełnosprawnymi. Zawsze skory do zabawy i tryskający energią wymaga jednak zaspokojenia wszystkich potrzeb wynikających z predyspozycji i historii swojej rasy, a przede wszystkim łagodnej konsekwencji w wychowaniu. Sprowadzony do roli "kanapowca" czy "ozdoby ogrodowej" może okazać się kłopotliwy.

 

Szkolenie

Najlepsze efekty przynosi szkolenie metodą pozytywnych wzmocnień, bez użycia niepotrzebnych metod awersyjnych. Świadomy właściciel, który poświęci czas na wspólne szkolenie, czy pracę z labradorem przekona się o jego oddaniu i prawdziwym znaczeniu wyjątkowego partnerstwa między psem i człowiekiem.

Najczęściej szkolony do pracy jako:

• pies asystujący
• pies myśliwski (aportujący)
• pies przewodnik osób niewidomych
• pies tropiący / przeszukujący / lawinowy / gruzowy / wykrywający narkotyki i materiały wybuchowe
• pies towarzyszący

Wygląd ogólny

Głowa:

Czaszka: obszerna, wyraźnie zarysowana, bez wyraźnych policzków
Stop: zaznaczony
Nos i szczęka: Szeroki nos i mocna szczęka.
Oczy:Średniej wielkości; brązowe lub orzechowe.
Uszy:Osadzone raczej z tyłu głowy, nieduże, nieciężkie, lekko przylegające.

Tułów:

Grzbiet: górna linia pozioma.
Lędźwie: szerokie, krótkie i mocne
Klatka piersiowa: Szeroka i głęboka z dobrze wysklepionymi żebrami.
Szyja: gładka, mocna i silna, osadzona w dobrze ustawionych łopatkach.

Kończyny:

Kończyny przednie: o mocnym kośćcu; widziane zarówno z przodu, jak i z boku proste od łokcia do podłoża.
Łopatki: długie i skośnie ustawione.
Kończyny tylne:
Zad: dobrze rozwinięty, nie opadający w kierunku ogona.
Stawy kolanowe: dobrze katowane
Stawy skokowe: nisko osadzone (krowia postawa niepożądana)
Łapy: okrągłe, zwarte; palce dobrze wysklepione, opuszki dobrze rozwinięte.

Ogon:

Jest cechą charakterystyczną rasy. Bardzo gruby u nasady, stopniowo zwęża się ku końcowi, średniej długości, bez pióra, ale dobrze pokryty krótkim, grubym i gęstym włosem, dający wygląd "okrągłego" (w przekroju), opisywany jako "ogon wydry". Może być noszony wesoło, ale nie powinien zawijać się nad grzbietem.

Okrywa włosowa

Włos: cecha charakterystyczna; krótki, gęsty, bez fali lub frędzli, w dotyku twardy; podszerstek odporny na niekorzystny wpływ pogody.
Umaszczenie: Całkowicie czarne, żółte lub wątrobiane (czekoladowe). Kolor żółty obejmuje odcienie od jasnokremowego do rudego (jak u lisa). Dopuszczalna jest mała, biała plamka na przedpiersiu.

Wzrost:

Idealna wysokość w kłębie:
psy 56 – 57cm
suki 54 - 56cm

Masa ciała:

25 – 30kg