Szpice i psy w typie pierwotnym FCI KC AKC CKC
Niemieckie szpice prawdopodobnie wywodzą się od prastarego psa torfowego, żyjącego ok. 6 tys. lat temu.Najstarszy wizerunek przedstawiający psa w tym typie znajduje się na attyckim dzbanie do wina pochodzącym z ok. 400 r.p.n.e.
Niemieckie szpice są zawsze czujne, żwawe, niezwykle przywiązane do swojego właściciela. Sa bardzo pojetne i łatwe do wychowania. Charakteryzuje je nieufność w stosunku do obcych oraz brak instynktu myśliwskiego. Nie są ani bojaźliwe, ani agresywne.
Czaszka średniej wielkośći, ogladana od góry najszersza w cześci tylnej i zwęża się klinowato aż do czubka nosa.
Linia górna profilu zaczyna się na czubku pionowo noszonych, sterczących uszu i łagodnym łukiem przechodzi w krótki, prosty grzbiet. Sylwetkę zaokrągla puszysty, powiewający ogon, pokrywający częściowo grzbiet.
a) szpic wilczy - szary, b) szpic duży: czarny, brązowy, biały, c) szpic średni: czarny, brązowy, biały, pomarańczowy, szary oraz inne umaszczenia d) szpic mały: czarny, brązowy, biały, pomarańczowy, szary oraz inne umaszczenia
e) szpic miniaturowy - pomeranian: czarny, brązowy, biały, pomarańczowy, szary oraz inne umaszczenia
Uszy małe, osadzone wysoko, ustawione stosunkowo blisko siebie, trójkątne. Noszone zawsze pionowo ze sztywnymi czubkami.
Ogon wysoko osadzony, średniej długości, ciasno przylegający do grzbietu, przy nasadzie zwinięty w górę i do przodu, bardzo puszysty.
Szpice niemieckie mają podwójna okrywę włosową: długie, proste, sterczace włosy okrywowe i krótki, gęsty, waciasty podszerstek.
Szpice ujmują piękną okrywą włosową, sterczącą dzięki obfitemu podszerstkowi. Szczególna uwagę zwraca obfita, grzywiasta kryza wokół szyi i puszysty ogon, noszony dumnie nad grzbietem. Lisia głowa z żywymi oczyma i małe, spiczaste, blisko siebie osadzone uszy nadają szpicowi charakterystyczny dla niego zuchwały wygląd.
