Psy ozdobne i do towarzystwa AKC CKC FCI KC
Uszy są charakterystyczną cechą kontynentalnego spaniela miniaturowego. U odmiany Phalene są osadzone wysoko, nad linią oczu, są wiszące, ale ruchoma, pokryte długimi, falowanymi włosami. U odmiany Papillion uszy są osadzone wysoko, małżowina uszna dobrze otwarta i skierowana na bok. Niezależnie od odmiany, uszy stojące pionowo, jak u szpica, są uznawane za wadę.
Małe łaciate pieski o jedwabistym owłosieniu spotykano w Europie już w okresie wojen krzyżowych. We Francji i dzisiejszych krajach Beneluxu pojawiły się w XV wieku. Małe spaniele cieszyły się ogromną popularnością na dworach do XVIII wieku. Po rewolucji francuskiej, kiedy społeczność zubożała, małe spaniele wyszły z mody. Obecnie znowu cieszą się ogromną popularnością.
Głowa proporcjonalna do ciała. Lżejsza i krótsza niż u spanieli dużych i średnich.
Papillon jest mały, harmonijnie zbudowany. Korpus lekko dłuższy niż wysokość w kłębie. Klatka piersiowa dość głęboka.
Na białym tle dopuszczalne łaty w każdym kolorze. Jednobarwne umaszczenie jest rzadkością.
Uszy osadzone są dość daleko z tyłu głowy, dostatecznie szeroko rozstawione, aby widoczny był lekko zaokrąglony kształt czaszki. Wnętrze małżowiny pokrywa delikatny falisty włos, najdłuższy wystaje nieco poza krawędź ucha. Powierzchnia zewnętrzna przeciwnie, pokryta jest długimi włosami, tworzącymi wiszące frędzle, które wyraźnie daleko wystają poza krawędź ucha.
Ogon osadzony dość wysoko, raczej długi, gęste frędzle na ogonie tworzą piękne pióro. Koniec ogona może lekko dotykać grzbietu, nigdy jednak nie powinien być zakręcony lub płasko leżeć na grzbiecie.
Włos obfity, błyszczący, falisty, ale nie skręcony, niezbyt miekki, ale o jedwabistym połysku, brak podszerstka.
Spaniel kontynentalny miniaturowy występuje w dwóch odmianach: Phalene i Papillon, jednak oba odznaczają się dużą inteligencją. Ponadto, to psy bardzo ruchliwe, skore do zabawy. Bardzo silnie przywiązują się do swojego opiekuna. Potrafią przeciwstawić się dużym psom, co bywa niebezpieczne.
