Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy FCI AKC CKC KC
Każde odstępstwo od wzorca należy traktować jako wadę. Ocena powinna być proporcjonalna do stopnia tego odstępstwa.
Shar pei to pies opanowany, niezależny, wierny, przywiązany do swojej rodziny.
Raczej duża w stosunku do wielkości tułowia. Skóra na czole tworzy zmarszczki przechodzące na policzki i niżej tworząc podgardle.
Fałdy skóry na tułowiu u dorosłego psa w wysokim stopniu niepożądane, oprócz fałd na kłębie i u nasady ogona, gdzie sa one umiarkowanie wykształcone.
Wszystkie jednolite kolory oprócz białego dopuszczalne. Ogon i tylna strona ud może być jaśniejsza. Ciemniejszy odcień na grzbiecie i na uszach dopuszczalny.
Bardzo małe, dość grube, w kształcie trójkątów równobocznych, lekko zaokrąglone na końcach, wysoko osadzone, końcówki skierowane w stronę oczu, osadzone dokładnie nad nimi, szeroko, przylegające do czaszki. Stojące uszy w wysokim stopniu niepożądane.
Gruby i okrągły u nasady, stopniowo zwężający się do końca. Bardzo wysokie osadzenie ogona jest cechą charakterystyczną rasy. Może być noszony wysoko i zakręcony, ściśle skręcony albo słabo zwinięty noszony na boku. Brak lub skrócenie ogona w wysokim stopniu niepożądane.
Włos charakterystyczny dla rasy: krótki, szorstki i szczeciniasty. Włos jest prosty i nastroszony, ale na kończynach najczęściej przylegający. Brak podszerstka.
Ta chińska rasa istnieje od setek lat w prowincjach nadbrzeżnych Morza Południowochińskiego. Miasto Dialak w prowincji Kwun Tung prawdopodobnie jest miejscem pochodzenia rasy. Shar pei to pies średniej wielkości, aktywne, o zwartej budowie i kwadratowej sylwetce. Pofałdowana skóra na czaszce i kłębie, małe uszy i „hipopotamia” kufa nadają mu unikalny wygląd. Psy są większe i mocniejsze niż suki.
