
Wyżły FCI AKC CKC KC


Klub Setera Irlandzkiego w roku 1886 wydał Standard Rasy, a następnie organizował field trialsy i wystawy celem jego ustalenia. W 1998 roku Klub opublikował „Styl Pracy Rasy”. Standard wraz ze „Stylem Pracy Rasy” stanowią opis wyglądu zewnętrznego oraz zdolności użytkowych rasy. Z biegiem lat seter irlandzki stał się wytrzymałym, zdrowym i inteligentnym psem o znakomitych walorach użytkowych i wielkiej żywotności.
Rasowy, o szlachetnej, sportowej sylwetce i przyjaznym wyrazie. Seter irlandzki jest proporcjonalnie i harmonijnie zbudowany. Najbardziej charakterystyczną cechą tych psów jest wyjątkowa, zachwycająca wręcz, sierść o intensywnym kasztanowym lun mahoniowym kolorze.
Głowa smukła, podłużna, wyraźnie wysklepiona na wysokości czoła.

Tułów proporcjonalny do wielkości ciała. Klatka piersiowa głęboka, z przodu raczej wąska. Żebra dobrze wysklepione, zapewniające dużo przestrzeni dla płuc. Lędźwie muskularne, lekko wysklepione.

Sierść jest koloru dojrzałego kasztana lub mahoniowa, bez śladu czerni.

Uszy średniej wielkości, delikatnej budowy, osadzone nisko i daleko ku tyłowi, zwisające wdzięczną fałdą ściśle przy policzkach.

Umiarkowanej długości, proporcjonalny do tułowia, osadzony raczej nisko, mocny u nasady i zwężający się ku końcowi. Powinien być noszony na poziomie grzbietu lub nieco poniżej.

Włos na głowie, przedniej stronie kończyn i na końcach uszu krótki i delikatny. Na pozostałych częściach ciała umiarkowanej długości, przylegający i możliwie nie kędzierzawy ani falisty. Frędzle na górnej części uszu długie i jedwabiste; na tylnej stronie nóg długie i delikatne. Obfite owłosienie na brzuchu tworzy frędzle rozciągające się na przedpiersie i szyję. Stopy dobrze owłosione między palcami.

Seter irlandzki powstał i rozwinął się w Irlandii jako pies myśliwski. Wywodzi się od setera irlandzkiego czerwono-białego oraz psa nieznanej rasy, o jednolicie czerwonym umaszczeniu. Seter irlandzki był wyraźnie wyodrębnionym typem już w wieku XVIII. W roku 1882 powstał Klub Setera Irlandzkiego, zajmujący się promocją rasy. Standard rasy powstał 4 lata poźniej.