Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła, pozostałe rasy FCI AKC CKC
Rottweilery ze względu na swoją wszechstronność, stały się w ciągu ostatnich 30 lat lub więcej, najbardziej popularną psą obronną na świecie.
Dobrotliwy, z zasady łagodny i kochający dzieci, Rottweiler jest oddany właścicielowi, posłuszny, łatwy do ułożenia i chętny do pracy. Ma wygląd naturalny i bezpretensjonalny, cechuje się pewnością siebie, wyrównanym temperamentem i odwagą. Żywo reaguje na to, co dzieje się w otoczeniu.
Średniej długości, szeroka pomiędzy uszami. Czoło, oglądane z boku, trochę wysklepione. Guz potyliczny rozwinięty, ale nie bardzo widoczny.
Grzbiet jest mocny i prosty. Lędźwie krótkie, mocne i głębokie. Zad szeroki, średniej długości, lekko zaokrąglony, ani prosty, ścięty.Klatka piersiowa pojemna, szeroka i głęboka.
Czarna z wyraźnie odgraniczonym, soczystym podpalaniem na policzkach, kufie, spodzie szyi, klatce piersiowej i nogach, a także nad oczami i pod ogonem.
Średniej wielkości, wiszące, trójkątne, osadzone wysoko i szeroko. Przylegają do boków głowy, poszerzając ją optycznie.
Na ogół noszony jako przedłużenie linii grzbietu, w spoczynku może wisieć.
Dwuwarstwowa, składa się z okrywy i podszerstka. Włos okrywy średniej długości, twardy, gęsty i przylegający, podszerstek nie może przeświecać. Włos trochę dłuższy na udach.
Rottweiler uważany jest za jedną z najstarszych ras psów, której pochodzenie sięga czasów Cesarstwa Rzymskiego. Psy te pasły i zaganiały bydło, i towarzyszyły legionom w wyprawach za Alpy, broniąc obozów i pilnując bydła. W rejonie Rottweil doszło do wymieszania psów Rzymian z miejscowymi. Powstałe psy trzymane były do pasienia i pilnowania bydła, oraz stróżowania i pilnowania dobytku. Z czasem przyjęła się dla nich nazwa, zawierająca nazwę starego, wolnego miasta Rottweil – „pies rzeźnicki z Rottweil”, bo szczególnie upodobali je sobie rzeźnicy, zainteresowani wyłącznie cechami użytkowymi. Z czasem z tych psów rzeźnickich powstały doskonałe psy stróżujące, zaganiające i pociągowe. Kiedy w początku XX wieku rozmaitymi rasami psów zainteresowała się policja, rottweiler znalazł się między wytypowanymi. Szybko stało się oczywiste, że wyjątkowo nadaje się on na policyjnego psa służbowego, i jako taki uznany został oficjalnie w roku 1910.
Celem hodowców stało się uzyskanie psa bardzo silnego, maści czarnej podpalanej, który łączy siłę z pewną szlachetnością, i doskonale spełnia funkcje towarzysza, psa służbowego i pracującego.
