Psy ozdobne i do towarzystwa FCI AKC CKC KC
Suki pekińczyka są w większkości cięże od psów. Charakterystyczną cechą wszystkich pekińczyków są mocne, grube kości i mocna budowa ciała, pomimo małych rozmiarów.
Te psy o wyglądzie lwa to wspaniali towarzysze. Aktywne i inteligentne. Nigdy nie są bojaźliwe czy też agresywne. Są nieufne wobec obcych, ale swojemu właścicielowi bardzo oddane.
Głowa duża, szeroka, spłaszczona między uszami. Stop wyraźny.
Tułów pekińczyka jest krótki, dobrze zbudowany, zwłaszcza w przedniej części. Wyraźne wcięcie. Linia grzbietu płaska. Klatka piersiowa szeroka. Żebra dobrze wysklepione.
Kolorystycznie mogą występować wszystkie rodzaje umaszczenia oprócz albinotycznego.
Uszy w kształcie serca, opadające, ułożone blisko głowy. Z obfitymi frędzlami.
Ogon wysoko osadzony, zawinięty nad grzbietem w jedną stronę.
Włos długi i prosty. Obfita grzywa. Wokół szyi wyraźny kołnierz. Podszerstek gruby i miękki.
Małe, proporcjonalne, ale krępe pekińczyki to psy pełne gracji. Legenda głosi, że są potomkami lwa i małpy. Po lwie odziedziczyły szlachetność, a po małpie nietypowy krok. Zgodnie z legendą, pekińczyki towarzyszyły Buddzie i w razie niebezpieczeństwa zamieniały się w lwy. W Europie piekińczyki pojawiły się w roku 1860, za sprawą francuskich i brytyjskich żołnierzy. Jeden z pięciu przywiezionych do Anglii pekińczyków został podarowany królowej Wiktorii. Standard rasy został opracowany w 1898 roku, natomiast sześć lat później zawiązany został Klub Miłośników Pekińczyka.
