Owczarki i inne psy pasterskie, z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła FCI AKC CKC KC
Szybki jak błyskawica? Oczywiście. Nie tylko szybki, żywy i sprężysty, ale także zdolny do nagłych zmian kierunku przy pełnej szybkości. Z powodu swojego żywego temperamentu i chęci pilnowania i strzeżenia ma wyraźną tendencję do poruszania się po okręgu.
W Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI) owczarek belgijski jest zarejestrowany jako jedna rasa, podzielona na cztery odmiany: groenendael (odmiana długowłosa czarna), tervueren (odmiana długowłosa płowa i szara), laekenois (odmiana szorstkowłosa płowa), malinois (odmiana krótkowłosa płowa). Wszystkie cztery odmiany owczarka belgijskiego są psami o harmonijnych proporcjach. To kombinacja siły i elegancji. Owczarki belgijskie są suche, silnie umięsnione, tworzą kwadrat. Są przyzwyczajone do przebywania na zewnątrz (są wytrzymałe na zmienne warunki atomosferyczne tak częste w belgijskim klimacie). Dzięki harmonii budowy i wysoko noszonej głowie, owczarek belgijski sprawia wrażenie elegancji i siły, która jest dziedzictwem najlepszych przedstawicieli psów pracujących. Owczarek belgijski jest oceniany w naturalnej postawie, bez ustawiania i przytrzymywania.
Noszona wysoko, nie przesadnie długa o prostych liniach, dobrze modelowana i sucha. Mózgowioczaszka i kufa są jednakowej długości, dopuszczalna co najwyżej nieznacznie dłuższa kufa, co daje ostatecznie doskonały wyraz.
Silny i mocny, ale niezbyt ciężki, długość od stawu barkowego do guza siedzeniowego(biodrowego) jest w przybliżeniu równa wysokości w kłębie
Groenendael - tylko jednolicie czarne, tervueren - tylko z maską, płowy z czarnym nalotem lub szary z czarnym nalotem, malinois - tylko płowy z czarną maską i czarnym nalotem, laekenois - tylko płowy ze śladowym czarnym nalotem przeważnie na kufie i ogonie.
Raczej małe, wysoko osadzone,wyraźnie trójkątnego kształtu, u podstawy zaokrąglone, koniec ucha spiczasty, sztywne, noszone prosto i pionowo, kiedy pies jest czymś zainteresowany.
Dobrze osadzony, mocny u nasady, średniej długości sięgający co najmniej do stawu skokowego, ale preferowany dłuższy. W spoczynku opuszczony z lekkim fajką na wysokości stawu skokowego. W ruchu bardziej uniesiony, chociaż nie może przekraczać linii grzbietu, zagięty do tyłu koniuszek jest dobrze akcentowany, ale nie zakręcony ani zdeformowany.
Groenendael i tervueren to odmiany długowłose, malinois to odmiana krótkowłosa, natomiast laekenois jest szorstkowłosy.
Owczarek belgijski jest czujnym i aktywnym psem, tryskającym energią, zawsze gotowy do działania. Ponieważ ma wrodzoną doskonałą zdolność do strzeżenia stada, to jest również doskonałym stróżem posiadłości. Jest nieustępliwym i zapalonym obrońcą swojego Pana. Pies ten łączy wszystkie cechy, niezbędne u owczarka, stróża, obrońcy i psa policyjnego. Jego żywy temperament, czujność i opanowanie, bez śladu lęku czy agresji., powinny być widoczne w postawie i czujnym, dumnym wyrazie błyszczących oczu. Przy ocenie tej rasy te cechy temperamentu powinny być zawsze brane pod uwagę. Rasa oficjalnie powstała w latach 1891:1897. "Klub Owczarka Belgijskiego" został utworzony 29 września 1891 w Brukseli. W tym samym roku profesor A.Reul zgromadził w Curegheme 117 psów, co umożliwiło spis i wybór najlepszych egzemplarzy. Następne lata to skuteczne selekcja, często hodowla w bliskim pokrewieństwie kilku egzemplarzy.
