
Jamniki FCI KC AKC CKC


W przypadu jamników wysokość nie jest bardzo istotna. Prócz masy ciała, tylko obwód w klatce jest ważny. Dla standardowego jamnika powinien wynosić więcej niż 35 cm, u jamnika miniaturowego więcej niż 30cm (pierwsze mierzenie powinno zostać wykonane w wieku 15 miesięcy), u karłowatego do 30 cm (pierwsze mierzenie w wieku 15 miesięcy).
Jako pies do towarzystwa jamnik jest wylewny i radosny, nieco zaborczy. Jako pies myśliwski miał być niezależny, nieustępliwy i zaczepny i taki właśnie jest. To pies odporny, śmiały, o dużej wytrzymałości i twardym charakterze. Jamnik jest wyjątkowy pod każdym względem. Jako jedyna rasa, ma swoją własną klasę - FCI 4. Wynikać to może z różnorodności wsród jamników.
Wydłużona, widziana z góry i z boku równomiernie zwężająca się, jednak nie spiczasta

Linia grzbietu harmonijnie przechodzi od wyraźnie zaznaczonego kłębu do lekko opadającego zadu. Grzbiet silnie i dobrze umięśniony. Silnie umięśnione lędźwie.

a) jednokolorowe: rude, rudo-żółte, żółte, kolory czyste lub z czarnym nalotem. Preferowane są czyste, mocno wysycone kolory. Nos i pazury czarne, brązowe dopuszczalne, ale niepożądane.
b) dwukolorowe: głęboki czarny lub brązowy (czekoladowy) z rdzawo- brązowymi lub żółtymi podpaleniami nad oczami, po obu stronach kufy, na żuchwie, na wewnętrznych krawędziach uszu, na przedpiersiu, na kończynach, przy odbycie i około jednej trzeciej do połowy długości ogona. Nos i pazury u czarnych psów czarne, u czekoladowych brązowe lub czarne.
c) marmurkowe (tygrysie, pręgowane): tło jest zawsze ciemniejsze (czarne, rude lub szare). Pożądane są nieregularne szare lub beżowe plamy (niepożądane są duże łaty). Nie może przeważać ani ciemny ani jasny kolor. Jamniki pręgowane na rudym lub żółtym tle mają ciemniejsze pręgi. Nos i pazury jak u jedno- i dwukolorowych.

Osadzone wysoko, skierowane nie zbyt mocno do przodu, wystarczająco, lecz nie przesadnie długie, zaokrąglone na końcach.

Osadzony nie za wysoko, noszony na wysokości linii grzbietu, tak żeby stanowił jej przedłużenie. Koniec ogona (około jednej trzeciej długości) może być nieznacznie zakręcony.

Krótka, gęsta, błyszcząca, przylegająca, mocna i twarda, bez łysin.

Jamnik znany jest od Średniowiecza. Jego rodowód wywodzi się od psów gończych, które były wykorzystywane do pracy na i pod ziemią. Z tych krótkonożnych psów ukształtował się dzisiejszy jamnik, który jest wszechstronnym użytkowym psem myśliwskim. Znakomicie sprawdza się jako pies norujący, ale także jako pies gończy i tropiący. W obrębie rasy występują 3 rodzaje: standard, miniaturka, karłowaty (króliczy). Ponadto, pod względem szaty wyróżnia się długowłose, krótkowłose oraz szorstkowłose. Jamniki mają wydłużoną, ale zwartą sylwetkę. Są bardzo dobrze umięśnione. Głowa noszona jest wysoko. Pomimo stosunkowo długiego ciała i krótkich kończyn jamniki są bardzo ruchliwe i zwinne.