Teriery AKC CKC KC FCI
Pierwszy wzorzec rasy został sporządzony w roku 1909, około 50 lat przed zaklasyfikowaniem silky terriera do sekcji terierów miniaturowych
Raczej nisko nożny, o średniej długości tułowia, wysmukłej sylwetce. W przeszłości miał dosyć siły, by polować na domowe gryzonie. Ma charakterystyczne dla teriera cechy: jest pełen temperamentu, zapału, bystry i krzepki.
Głowa powinna być mocna, co jest cechą charakterystyczną terierów, umiarkowanie szeroka między uszami. Kufa jest nieco krótsza od mózgoczaszki.
Australian silky terrier ma ciało zwarte i niskie, średniej długości.
Umaszczenie niebieskie lub szaro-niebieskie z podpalaniem (wokół nasady uszu, na kufie i bokach policzków, na przednich kończynach sięga po nadgarstki, a na tylnych stopniowo schodzi od kolan, przez stawy skokowe do łap). Im odcień jest intensywniejszy, tym lepiej. Błękitna sierść na ogonie powinna być bardzo ciemna. Na tułowiu nie powinno być osmoleń, miejsc mocno przyciemnionych. Dopuszcza się maść czarną u szczeniąt, od 18 miesiąca życia pies powinien być już błękitny.
Uszy małe, w kształcie litery "V". Są osadzone na szczycie czaszki, wyprostowane, nie obrośnięte długą sierścią.
Ogon wysoko osadzony. Noszony do góry, ale nie może być skręcony na grzbiecie.
Włos powinien być gładki, delikatny i błyszczący, jedwabisty w dotyku.
Australian silky terrier często mylony jest z Yorkshire terrierem, tymczasem silky terrier został wyhodowany w XIX wieku a jego wzorzec ostatecznie ustalono w 1962r. Silky terrier jest psem o niezwykle wesołym temperamencie, jest inteligentny i bardzo przywiązany do właściciela. Ponadto, polecany jest dla osób z alergią, ponieważ nie zrzuca sierści. Silky nie jest psem hałaśliwym, rzadko szczeka, nie przysparza również problemów w wychowaniu.
