Karta z Encyklopedii
Pierwszy wzorzec rasy został ustanowiony około 1898 roku. Po II wojnie światowej rasa niemal całkiem zanikła. Zaangażowanie i praca hodowców pozwoliły odbudować populację. Obecnie popularność buldoga francuskiego jest duża i nadal rośnie.
Buldog francuski
Buldog francuski prawdopodobnie pochodzi od mastifów tybetańskich i azjatyckich. Mastif azjatycki dał też początek mastifom macedońskim. Do Anglii sprowadzony został prawdopodobnie przez Fenicjan, gdzie w wyniku wielokrotnego przekrzyżowania z miejscowymi terierami ulegał stopniowej miniaturyzacji. Kiedy psy tej rasy pojawiły się we Francji około 1850 roku, w znacznym już stopniu przypominały dzisiejsze buldogi. Późniejsze krzyżowanie z pewnymi rasami, w tym z mopsami pozwoliły utrwalić cechy typowe dla znanej nam dziś rasy. Jako doskonałe tępiciele gryzoni buldogi szybko zyskały popularność wśród rzeźników paryskich oraz mieszkańców przedmieść Paryża, a niedługo później stały się ulubieńcami również burżuazji i paryskiej bohemy.
Pierwszy wzorzec rasy został ustanowiony około 1898 roku. Po II wojnie światowej rasa niemal całkiem zanikła. Zaangażowanie i praca hodowców pozwoliły odbudować populację. Obecnie popularność buldoga francuskiego jest duża i nadal rośnie.
Usposobienie i charakter
Aktywny, śmiały, uparty i twardy buldog francuski jest dobrym psem stróżem. Bardzo towarzyski, wesoły i łagodny, jest doskonałym psem do towarzystwa, wymagającym dużo uwagi i uczuć ze strony opiekuna. Szczególnie przywiązany do swoich właścicieli, dobrze toleruje dzieci, wobec obcych psów często nieufny. Szybko uczy się, wymaga łagodnego i konsekwentnego szkolenia, rozpoczętego możliwie jak najwcześniej.
Opieka
Doskonały pies miejski, łatwo przyzwyczaja się do życia w mieszkaniu. Nie lubi pozostawać w samotności, chętnie natomiast towarzyszy opiekunowi. Bardzo źle znosi upały z powodu charakterystycznego krótkiego nosa, który utrudnia oddychanie. Pielęgnacja sierści obejmuje regularne szczotkowanie i kąpiele w razie potrzeby. Fałdy na skórze buldoga wymagają codziennej uwagi aby nie doszło do zawilgocenia i odparzenia tych okolic.
- pies do towarzystwa
- pies stróżujący
Wygląd ogólny
Głowa:
Duża, szeroka i graniasta, skóra powinna tworzyć fałdy i zmarszczki. Część twarzowa krótka szeroka, płaska, kufa pokryta symetrycznymi fałdami.
Czaszka: szeroka, prawie płaska, czoło bardzo wypukłe.
Stop: wyraźnie zaznaczony.
Nos i szczęka: szeroki, zadarty.Wargi grube, czarne, szczęki szerokie, kwadratowe, potężne, lekki przodozgryz.
Oczy: Okrągłe, dość duże, nieco wypukłe, ciemne. Brzegi powiek bezwzględnie czarne.
Uszy: Noszone prosto, średniej wielkości szerokie u nasady i zaokrąglone na końcu.
Tułów:
Krępy i muskularny.Grzbiet: szeroki o linii wznoszącej się łagodnie aż do okolicy lędźwi.
Lędźwie: krótkie i szerokie. Brzuch i boki podciągnięte, ale nie podkasane.
Klatka piersiowa: cylindryczna i głęboka, żebra beczkowate.
Szyja: krótka, bez wiszącego podgardla.
Kończyny:
Kończyny przednie: krótkie i muskularne.
Kończyny tylne: nieco dłuższe od przednich.
Zad: ścięty.
Łapy: okrągłe, zwane "kocimi", lekko skręcone na zewnątrz.
Ogon:
Naturalnie krótki, gruby u nasady, prosty lub skręcony, zwężający się ku końcowi.
Szata:
Włos: sierść krótka, gęsta, błyszcząca i gładka.
Umaszczenie: Jednolita barwa płowa, pręgowana lub nie, znaczenia w niewielkiej ilości, płowy pręgowany lub nie, ze średnią lub przeważającą ilością znaczeń. Wszystkie odcienie koloru płowego są dopuszczalne, od czerwieni do kawy z mlekiem. Psy całkowicie białe są klasyfikowane jako "płowy pręgowany z dominującą ilością znaczeń".
Wzrost:
Idealna wysokość:
25-35cm
Masa ciała:
8 – 14kg
